header

« Terug naar het overzicht van Brandpunt oktober 2015

Dit schooljaar oktober 2015

De wet van de communicerende vaten

Twee moeilijke dossiers liggen op tafel: het pensioendossier en het loopbaanpact. Ze interfereren sterk met elkaar, maar het gevaar is reëel dat ze los van elkaar worden behandeld omdat het ene dossier op de tafel ligt van de federale regering en het andere op die van de Vlaamse. 

Het loopbaanpact heeft als hoofddoel de onderwijsloopbaan aantrekkelijker te maken. De aangekondigde pensioenmaatregelen in het federaal regeerakkoord hebben net het omgekeerde doel, minstens het omgekeerde effect1. De onderwijsvakbonden riepen in een brief de minister-president en de viceministers-president op om hun partijgenoten van de federale regering er alsnog van te overtuigen de onderwijspensioenen niet geïsoleerd te bekijken2. Alleen minister Crevits reageerde hierop. In het Vlaams Parlement kwam deze problematiek ter sprake op aangeven van Jos De Meyer (CD&V).

Gedeelde bezorgdheden
Onze bezorgdheden werden in het Vlaams Parlement niet alleen besproken, maar ook gedeeld. Zo stelde Jos De Meyer dat een onderwijspensioen altijd beschouwd is als een positief element van de onderwijsloopbaan. Daaraan raken is dus niet evident. Koen Daniëls (N-VA) nam vooral de uitspraken van minister Bacquelaine (MR) op de korrel. Open VLD zweeg. Minister Crevits vond het terecht dat ‘sommigen’ steigerden bij het lezen van de plannen van de federale regering en zich vragen stelden bij de mogelijkheid om in deze omstandigheden tot een loopbaanpact te komen. Ook zij vond de communicatie van minister Bacquelaine zeer ongelukkig. Maar ten gronde bleef zij op de vlakte. Zij was vooral - en terecht - bevreesd dat er looneisen als compensatie zouden worden gesteld.

Van vlug geldgewin naar een uitdaging
COC neemt deel aan het loopbaandebat. Geen gemakkelijke opdracht omdat ook de opdrachtennoemers ter sprake zullen komen. Niet omdat die in het veld moeilijkheden veroorzaken, maar uitsluitend omdat sommigen hierin vlug geldgewin zien. Volgens sommigen geld om het loopbaanpact te financieren, volgens anderen om de lopende besparingen teniet te doen. COC is bereid om over de opdracht van een leraar te spreken, maar die gesprekken mogen niet leiden tot een verdere globale opdrachtverzwaring. De wet van de communicerende vaten moet hier minstens van toepassing zijn. De vaten zitten vol en als de omvang van de lesopdracht zou stijgen, dan moet de omvang van de instellingsgebonden opdrachten dalen.

Ondertussen zorgt de indexsprong ervoor dat de Vlaamse Regering vanaf 2016 ieder jaar 160 miljoen euro minder onderwijsuitgaven heeft. Is het dan geen briljant idee en tegelijkertijd een uitdaging voor minister Crevits om de Vlaamse Regering ervan te overtuigen om die middelen te investeren in het loopbaanpact?

Pensioenmaatregelen
De federale regering vindt de overheidspensioenen te hoog. Ze wil die verlagen door het nemen van drie maatregelen: de afschaffing van de gratis diplomabonificatie, de afschaffing van de voordelige noemer 55 voor de berekening van het onderwijspensioen en de berekening van het overheidspensioen op basis van de gemiddelde wedde over de volledige loopbaan. Ze stelt dat er voor deze preferentiële berekeningswijzen geen objectieve redenen zijn. Intellectueel gesproken, is het inderdaad zo dat die redenen niet voor de hand liggen. Maar even intellectueel gesproken kan men zo tal van andere ‘verworvenheden’ in vraag stellen. Worden dan ook de maaltijd- en ecocheques afgeschaft omdat er geen objectieve redenen zijn waarom ze niet in het onderwijs bestaan? Wordt de hospitalisatieverzekering als voordeel in natura afgeschaft omdat die in het onderwijs niet bestaat? En geldt hetzelfde dan niet voor de bedrijfswagens? Wordt de tussenkomst in informaticamateriaal en data- en smartphoneabonnementen afgeschaft omdat men in het onderwijs die kosten zelf moeten dragen? En wordt het educatief verlof afgeschaft omdat zo’n verlof niet bestaat in het onderwijs? ...

COC vindt dat de federale overheid een valse discussie voert. Die is er immers alleen op gericht de overheidspensioenen te doen dalen. Die pensioenen en dus ook de onderwijspensioenen worden op een geëigende manier berekend. Aan deze manier mag geraakt worden, maar dan moet een andere manier van berekenen wel tot hetzelfde eindresultaat leiden. Als dat niet het geval is, dan moet de Vlaamse Regering een tweede pensioenpijler uitbouwen die tot hetzelfde eindresultaat leidt. Ook hier geldt dus de wet van de communicerende vaten. Verliezen moeten gecompenseerd worden.

Jos Van Der Hoeven



 
Onze website maakt gebruik van cookies.