header

« Terug naar het overzicht van Brandpunt juli 2017

Dit schooljaar juli 2017

Onderwijsvakbonden eisen ook meer koopkracht

Op 4  juli 2017 overhandigden de onderwijsvakbonden aan minister van Onderwijs Hilde Crevits het eisencahier voor een nieuwe Vlaamse collectieve arbeidsovereenkomst voor onderwijs. Het eisencahier omvat verschillende loonmaatregelen.

 Minister Crevits startte haar legislatuur zonder budget. In een periode van besparingen vonden de onderwijsvakbonden het toen niet opportuun om een eisencahier in te dienen. De grootste zorg op dat moment was de inperking van de personeelsgevolgen van de besparingen. Vandaag stellen we vast dat de economische situatie verbetert. Bovendien heeft de Vlaamse overheid tot nu toe nog geen legislatuur afgesloten zonder onderwijs-cao. Dat zou ongezien zijn, zeker omdat de nood groot is.

Gelijke tred
Het maatschappelijk aanzien van het lerarenberoep moet versterkt worden. Daar lijkt de Vlaamse Regering het - in woorden althans - volledig mee eens. Maar voor de onderwijsvakbonden  houdt dat ook in dat de job financieel aantrekkelijk moet zijn en blijven. De vorige loonsverhoging in onderwijs dateert immers al van 2003.

De onderwijsvakbonden willen met hun eisencahier prioritair inzetten op een verhoging van de koopkracht met 2,4% voor alle personeelsleden. De onderwijssector moet minstens gelijke tred houden met de evoluties in de private sector. We nemen daarvoor de voorbije interprofessionele akkoorden als referentie. Het interprofessioneel akkoord (IPA)[1] van 2015-2016 voorzag een loonmarge van 0,8%. Het meest recente IPA voorziet een marge van 1,1%. Omdat de onderwijs-cao een periode van vijf jaren bestrijkt (2014-2019), eisen we 2,4% toename van de koopkracht voor de personeelsleden.

Moedige minister?
In het voorgelegde cahier zijn bewust geen andere eisen opgenomen die bijvoorbeeld te maken hebben met de opdracht van de leraar. De minister bestelde een studie over de taakbelasting van de leraar basisonderwijs en secundair onderwijs. Omwille van enige vertraging bij de aanbesteding zal de stuurgroep die het onderzoek naar de taakbelasting opvolgt, pas in september samenkomen. De resultaten van die studie zullen eind volgend schooljaar gekend zijn. Er is dus geen vermenging van het eisencahier voor de cao met het loopbaandebat. Dat bleek ook een bezorgdheid van de onderwijsverstrekkers. Zij onderschrijven mee de stelling dat we beide dossiers best gescheiden houden. Ondertussen lopen er gesprekken over loopbaanmaatregelen die nu al kunnen genomen worden omdat die geen effect hebben op de opdracht van de leraar. Die gesprekken dreigen echter te verschralen tot het thema ‘werkzekerheid voor startende leraren’. Er is altijd wel een argument om niet over andere thema’s te moeten praten: er is geen geld, de maatregelen hebben met de opdracht te maken, de materie is lokale autonomie ... Het is een schrijnend schouwspel aan de onderhandelingstafel van onderwijs.

Federaal minister van Werk Kris Peeters blijkt het intussen wél begrepen te hebben. Het aantal mensen dat langdurig van het werk afwezig is, steeg tussen 2005 en 2015 met 80 procent. Iets meer dan een derde van hen kampt met psychosociale of mentale problemen, zoals depressie of burn-out. Zijn kabinet schat de totale kost van de arbeidsongeschiktheid voor 2017 op bijna acht miljard euro! Minister Peeters kondigt aan met de sociale partners te overleggen over ‘deconnectie’. Hij wil afspraken maken over de bereikbaarheid van werknemers buiten de kantooruren. Naar Frans voorbeeld zouden werknemers het recht moeten hebben om buiten de kantooruren hun werkmails niet meer te beantwoorden of niet meer bereikbaar te zijn voor hun baas.

De onderwijsvakbonden stelden in het loopbaandebat ook voor om het thema ‘digitalisering’ en de bereikbaarheid van de leraar via het elektronisch leerplatform te bespreken. Het enthousiasme hiervoor is niet laaiend. Het zou van moed getuigen als minister Crevits de aanpak van haar collega ook zou toepassen op onderwijs.

Kleur bekennen
In september moet de Vlaamse Regering kleur bekennen. De eisen van de vakbonden zijn klaar en duidelijk. Bij de begrotingsopmaak voorziet zij dus best middelen om zowel te kunnen investeren in de loopbaan van de leraar als om de koopkracht te verhogen. We zijn benieuwd of de herfst heet zal worden.

Koen Van Kerkhoven


[1] Een interprofessioneel akkoord is een programmatie- of kaderakkoord dat de vertegenwoordigers van de sociale partners uit de privésector afsluiten om de 2 jaar. Een dergelijk akkoord komt tot stand in de zogenaamde Groep van 10.

 



 
Onze website maakt gebruik van cookies.