header

« Terug naar het overzicht van Brandpunt juni 2005

Dit schooljaar juni 2005

Strijdpunt

Explosief schooljaar in zicht!
De afgelopen weken werden gekenmerkt door het gebakkelei van politici over de onverwijlde splitsing van het arrondissement Brussel-Halle-Vilvoorde. Dat deze splitsing belangrijk is voor de situatie van de Vlamingen in de rand van Brussel, kan moeilijk betwist worden. Dit dossier toont echter ook aan dat Vlaamse toppolitici zich best eerst ernstig bezinnen over de weg die ze gaan volgen om doelstellingen te bereiken.

Overleg met al wie het moet waarmaken, is een conditio sine qua non om te slagen in het opzet. De huidige minister van Onderwijs weet dit waarschijnlijk, maar toch overheerst de indruk dat hij niet alleen te weinig tijd uittrekt voor echt overleg met de vakbonden, maar ook te weinig tijd voor zijn onderwijsbevoegdheid zelf.

Volwassenenonderwijs

Minister Vandenbroucke heeft inmiddels zijn conceptnota volwassenenonderwijs bekendgemaakt. De besprekingen hieromtrent zijn begonnen, maar beloven zeer moeilijk te worden.
Het mag nu al duidelijk zijn dat de hervormingen die hij wenst door te voeren op zeer veel weerstand zullen stuiten als blijkt dat onze vrees dat het personeel weer eens het kind van de rekening zal worden, bewaarheid wordt. Het is niet omdat in deze nota staat dat deze hervormingen alleen betrekking hebben op het volwassenenonderwijs, dat dit ook zo zal zijn. Het volwassenenonderwijs is de wegvoorbereider voor de andere sectoren. Wie de beleidsnota van minister Vandenbroucke gelezen heeft, weet dat. Wie sommigen van zijn kabinetsleden kent, beseft dat nog meer.
COC zal de besprekingen over het volwassenenonderwijs dan ook met argusogen volgen. De invoering van de 38-uren week, het lokaal laten bepalen van de zwaarte van de lesopdracht, de afschaffing van het systeem van bekwaamheidsbewijzen… het zijn allemaal zaken die we al meer dan eens gelezen hebben. Het wordt steeds duidelijker dat de Vlaamse overheid de lokale autonomie niet bejubelt omdat die per se te bejubelen valt, maar omdat ze zelf de pedalen kwijt is. Het is nu eenmaal handiger en gemakkelijker om de verantwoordelijkheid door te schuiven en achteraf het vermanende vingertje op te steken, dan zelf de hand in eigen boezem te steken.
Het blijft bedroevend om vast te stellen dat de inrichtende machten meermaals meegaan in deze ideeën en dit soms in weerwil van wat de directeurs, die het ter plaatse met telkens te weinig middelen moeten waarmaken, ervan denken. De lasten worden, zonder zich al te veel om het lot van de leraar te bekommeren, met plezier van hoog naar laag doorgeschoven. De personeelsleden worden uiteindelijk de pineut omdat men toch weet dat zij te veel beroepsfierheid hebben om hun leerlingen, studenten en cursisten in de kou te laten staan. Deze politiek wordt echter al te doorzichtig, de ontevredenheid en de actiebereidheid bij de personeelsleden groeit gestaag. Als de overheid in dezelfde richting verder werkt, dan wordt volgend schooljaar een zeer explosief schooljaar.

Beloften nakomen

Als minister Vandenbroucke de bepalingen die in de onderwijs-cao’s staan, ernstig zou genomen hebben, dan zou er op het ogenblik dat dit blad in de brievenbus valt, duidelijkheid bestaan hebben over de verhoging van het vakantiegeld van het onderwijspersoneel en over de eenmalige financiële injectie in de hogescholen. In de cao’s staat immers dat de besprekingen daaromtrent beëindigd zouden zijn voor einde mei 2005.
Op 31 mei beginnen ze echter pas en ze beloven moeilijk te worden. Maar de Vlaamse regering moet weten dat ze 5 jaar geleden een cao ondertekend heeft waarin een verhoging werd afgesproken. Ten laatste in 2009 moeten de onderwijspersoneelsleden een vakantiegeld hebben dat gelijk is aan een percentage dat gelegen is tussen 65 en 92 % van de maandwedde. Waarom zouden de personeelsleden van het onderwijs genoegen moeten nemen met een percentage van 65 % terwijl de Vlaamse ambtenaren, parlementsleden en ministers 92 % heb-ben gekregen? Ook dit dossier bevat dus voldoende dynamiet.

Nieuw eisencahier

Alhoewel de besprekingen omtrent de verhoging van het vakantiegeld en de financiële injectie in de hogescholen kaderen in de uitvoering van de recent afgesloten cao’s, laat het zich aanzien dat ze nog moeilijker worden doordat inmiddels ook het eisencahier voor een achtste Vlaamse onderwijs-cao aan de minister werd overhandigd. Dat eisencahier, dat u midden in dit Brandpunt vindt, is weer een mix van eisen inzake werkdruk en verloning. Centraal erin staat de vraag naar een lesurenpakket waarop geen besparingen worden doorgevoerd. Lesurenpakketten aan 100% zijn goed voor zowel een vermindering van de werkdruk als voor een verhoging van de werkgelegenheid. Weer een extra kans voor de minister van Werk om werkgelegenheid te creëren!

Vervangingspool weg, besparingen weg?

De Vlaamse regering heeft beslist om de vervangingspool vanaf volgend schooljaar af te schaffen. De vakbonden stonden achter het concept en de doelstellingen van de vervangingspool, maar ook zij konden niet leven met de fel afgeslankte vervangingspool zoals die half mei door de Vlaamse regering werd voorgesteld. Dat was immers geen vervangingspool meer, hoogstens een extra light-versie ervan met een tewerkstellingsmogelijkheid voor te weinig personeelsleden in te weinig zones en voor te weinig vakken. Het is duidelijk dat COC nu ook eist dat de besparingen teruggeschroefd worden. COC aanvaardt niet dat de middelen die vrijkomen door de afschaffing van de pool, gebruikt zouden worden voor nog maar eens nieuwe beleidsinitiatieven van de minister, hoe goed ze soms ook bedoeld zijn.
In oktober stelde hij dat er alternatieven voor de besparingen konden geformuleerd worden, dat hij deze besparingen noodgedwongen moest doorvoeren en dat dit niet van harte was. Hij heeft nu de kans om zijn geloofwaardigheid terug te winnen. Laat hij deze kans liggen, dan steekt hij zelf de lont aan …

Jos Van Der Hoeven



 
Onze website maakt gebruik van cookies.